Zihinsel dayanıklılık, her şeye kayıtsız kalmak değildir. Baskı geldiğinde nefesin kısalması, uykunun bozulması ve dikkatin dağılması insani tepkilerdir. Asıl fark, bu tepkinin bütün günü ele geçirip geçirmemesindedir. Koçluk seanslarında sık gördüğümüz tablo şudur: kişi kendini zayıf sanır, oysa ihtiyacı daha fazla irade değil, toparlanma pratiğidir.
Baskı altında zihin genellikle iki uçta gezer: ya her şeyi kontrol etmeye çalışır ya da tamamen bırakır. İkisi de yorar. Ortadaki yol, kontrol edebileceğiniz küçük bir dilim seçmektir. Bugünün tek hedefi, bu haftanın tek önceliği, şu anki tek nefes. Daraltılmış odak, paniği küçültür.
Beden de bu işin parçasıdır. Uyku, yürüyüş ve kısa nefes aralıkları 'ekstra' değildir. Zihin toparlanmadan plan işlemez. Dayanıklılık, programın kenarına sıkıştırılan bir madde değil; programın zeminidir.
Gerilimi yok saymak yerine adlandırmak: 'Şu an baskı hissediyorum.'
Günü üç büyük işe indirmek, gerisini yarına bırakmak
Her 50 dakikada 5 dakikalık nefes veya yürüyüş molası
Uyku saatini tartışmasız bir sınır yapmak
Haftada bir 'boş akşam' bırakıp dinlenmeyi planın parçası saymak
Zihinsel dayanıklılık koçluğu, sizi taş yapmaz. Baskı geldiğinde dağılmadan durmayı, dağıldıysanız daha kısa sürede geri dönmeyi öğretir. Sakinlik bir karakter özelliği değil, tekrar edilen bir beceridir.